Μωρά μου χρόνια δικά σας πολλά , η μαμά σας.

53

Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας μου ζητήθηκε να γράψω ένα κείμενο για το σχολείο της μικρής μου. Δεν τα πάω καθόλου καλά με τις παγκόσμιες και “τσουβαλιασμένες” ημέρες..θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν .Θα έπρεπε να μην χρειάζεται να μας θυμίζουν μία φορά τον χρόνο τα αυτονόητα.Ωστόσο υπάρχουν.

Ωστόσο είμαι και εγώ μανούλα και αυτό είναι το γράμμα μου για την Γιορτή της Μητέρας.

“Μου λές «Μανούλα μου σαγαπάω πολύ..» και ξαφνικά όλη η κούραση θαρρείς όλων των χρόνων σβήνει,χάνεται.

Κοιτάζω τα μικρά σου δοντάκια όπως μου γελάς,παρατηρώ τα γελαστά μάτια του αδερφού σου.

Ακουμπώ τα ζεστά σας μαγουλάκια καθώς κοιμάστε και σας ζητώ σιωπηρή συγγνώμη για τις στιγμές που δεν είμαι η μαμά που χρειάζεστε.

Οι μαμάδες αγάπη μου είναι πικρή ιστορία.

Είναι οι άνθρωποι που απαγορεύεται να είναι άνθρωποι,έτσι από μία περίεργη ιδιοτροπία αυτού του κόσμου.

Εμείς οι μαμάδες , δεν μπορούμε να έχουμε ευαισθητες στιγμές.Δεν επιτρέπεται να χάνουμε τον έλεγχο,δεν γίνεται να μην έχουμε λίγο χρόνο ακόμη.

Εγώ η μαμά σας , δεν θα το πιστέψετε αλλά υπάρχουν φορές που θέλω να κλειστώ σε ένα γυάλινο κουτί. Να μην ακούω φωνές , να μην σκέφτομαι το μέλλον , να μην πρέπει να αναμετρηθώ με την καθημερινότητα.

Δεν είναι ότι δεν σας αγαπάω . Είναι που μόνο αυτό κάνω.

Έχω κυκλώσει την ύπαρξη μου γύρω σας αγάπες μου μικρές.

Κάθε νύχτα αργεί να ξημερώσει γιατί αναμασώ όλες τις μικρές μας στιγμές που φτιάχνουν μία ολόκληρη μέρα μας.

Συχνά με βρίσκω πολύ λάθος.Συχνά θέλω να σας ξυπνήσω , να σας εξηγήσω.

Δεν είναι ότι δεν ήθελα να παίξω μαζί σας λίγο ακόμη , δεν είναι ότι θα μου στερούσατε εκείνο το κομμάτι της σοκολάτας , δεν είναι που δεν ήθελα να ξενυχτήσετε για να μείνω μόνη μου…Είναι που θέλω να σας φροντίζω . Είναι που θέλω το καλύτερο για σας ακόμη και αν συχνά δεν το γνωρίζω ούτε εγώ.

Στον δρόμο της μητρότητας , πορεύομαι με εσάς οδηγούς μου.

Σας ζητώ ταπεινή συγγνώμη για όλες τις φορές που σας πλήγωσα , που έκανα τα λαμπερά σας μάτια να δακρύσουν για λόγους που αδυνατείτε να κατανοήσετε ακόμη και εγώ δυσκολεύομαι να σας εξηγήσω.

Στο πέρασμα των χρόνων , καθώς σας φαντάζομαι να μεγαλώνετε είναι πολύ λίγα εκείνα που θέλω να κρατήσετε από εμένα…Ένα φιλί όταν φοβόσουν , ένα ζεστό χέρι να σε κρατά όταν νόμιζες ότι θα πέσεις , ένα μπράβο σε ένα μικρό-μεγάλο σου κατόρθωμα.

Θέλω να ξέρετε ότι η μαμά σας αγαπάει γι αυτό ακριβώς που είστε.Τέλειο , όλο, μοναδικό.

Δεν θα σας άλλαζα με τίποτα και δεν θα άλλαζα το τίποτα στην ζωή μου.

Ήρθατε και έγινα εγώ ολόκληρη. Μια γεμάτη αγκαλιά αγάπης , μια καρδιά μόνο δύναμη και όλες οι μέρες έχουν φως.

Το φως των αγνών σας ψυχών .

Κανονικά , θα έπρεπε εγώ να σας γιορτάζω σήμερα .Εγώ να σας φτιάξω καρτούλες , εγώ να σας απαγγείλω ποίημα..Μα είναι το κάθε ένας σας ,  το πιο καλογραμμένο, το πιο υπέροχο , το πιο ερωτικό ποίημα εσύ , που γράφτηκε ποτέ.

Χρόνια δικά σας πολλά αγάπες μου , για να μπορώ να γιορτάζω και εγώ το θαύμα της ζωής , το θαύμα της ανιδιοτελούς και απόλυτης αγάπης.

Χρόνια σας πολλά , συγγνώμη , σας αγαπάω και μου αρέσετε πολύ.

Η μαμά σας.”

Μαρία Π . Ψαθά

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here