Γυναίκες από την Αφροδίτη , Άντρες από που ; από τη Μαρία Π. Ψαθά!

Αποτέλεσμα εικόνας για τα δυο φύλα

Είναι αλήθεια ότι έχουν χυθεί τόνοι μελάνι στην προσπάθεια να αναλυθεί εάν και καταπόσο διαφέρουμε τα δύο φύλα μεταξύ μας.

Δεν θα πρωτοτυπήσω. Σε παλαιότερο άρθρο μου είχα καταλήξει ότι μάλλον,ίσως,πιθανόν δεν διαφέρουμε και τόσο.

Κάποια χρόνια , ένα παιδί και άπειρες συζητήσεις μετά,αναθεωρώ. Δεν μοιάζουμε αλλά ούτε και διαφέρουμε.

Μπορείς να συγκρίνεις αντικείμενα και ανθρώπους όμοιους μεταξύ τους.Είναι αδύνατον όμως να συγκρίνεις δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πράγματα. Είναι ανώφελο και άδικο.Και για τους δύο.

Αποφάσισα πως άντρες και γυναίκες είμαστε δύο τελείως διαφορετικές φυλές.Με άλλα ήθη,έθιμα,ανάγκες και πιστεύω. 

Ο άντρας για κάποιο ηλίθιο λόγο θα εξακολουθήσει ενδόμυχα να σκέφτεται π.χ σαν εργένης ενώ η γυναίκα αυτομάτως σκέφτεται σαν μάνα-γυναίκα-δούλα.Το αναφέρω όχι απαραίτητα σαν καλό παράδειγμα.

Ο άντρας όταν κάνει παιδί , είναι ο ίδιος με πρίν με τις ίδιες συνήθειες και καπρίτσια απλώς έχει κάπου και ένα παιδί. Η γυναίκα άπαξ και κάνει παιδί..τι να σου λέω..νιώσε.

Ο άντρας σε θεωρεί ισότιμη μέχρι την ώρα που κατα πώς τον βολεύει θα θεωρηθείς κατώτερη ή αρκετά ανώτερη για τα γούστα του. Η γυναίκα θέλει να θαυμάζει τον άντρα της και αποζητά και τον δικό του θαυμασμό χωρίς αυτό να γίνεται αυτοσκοπός.

Η λίστα με τα παραδείγματα δεν τελειώνει ποτέ και δεν είμαι και σίγουρη που είναι η απαρχή της. Η ουσία είναι ότι για κάποιο άγνωστο λόγο αυτές οι δύο τόσο διαφορετικές φυλές συμπληρώνουν η μία την άλλη. Αγαπιούνται εξοντωτικά και είναι αδύνατον να πορευτούν η καθεμία μόνη της.

“Ανωμαλία” , θα μου πείς. “Μαγεία” , θα σου απαντήσω.

Έχω πάψει να προσπαθώ να εντρυφήσω στην αντρική ψυχοσύνθεση γιατί πολύ απλά δεν είμαι τόσο απλή. Ναι ,απλή.

Οι γυναίκες αναλύουμε και αποδομούμε τα πάντα.Για τους άντρες σε κάθε περίπτωση ισχύει το 1+1=2 . Τελειωμένα πράγματα και κάτσε εσύ άυπνη όλο το βράδυ να σκέφτεσαι γιατί σε αποκάλεσε σκέτο “μωρό” χωρίς το “μου” . Μα γιατί για εκείνον οι λέξεις δεν μετράνε και τα συναισθήματα δεν είναι παντοτινά.Απλό!

Η στιγμή είναι το πάν και όχι δεν θα κάτσει να σκεφτεί αν σε πέντε χρόνια απο τώρα , αν θα είστε μαζί ,αν ζείτε μαζί  ή έχετε παντρευτεί , ποιανού όνομα θα γράφει το κουδούνι.

Γελάς ? Αρνείσαι ότι οι γυναίκες σκεφτόμαστε μέχρι και σε ποιο ράφι θα βάλεις τα καλλυντικά σου έτσι ώστε να μη βλέπει φόρα παρτίδα την αποτριχωτική σου κρέμα ? Όχι , όχι για  τώρα. Γιατί τώρα δεν μενετε μαζί . Υστερία και ψυχασθένεια.

Οι γυναίκες και οι άντρες δεν διαφέρουν αλλά ούτε και μοιάζουν .Είναι φτιαγμένοι ο καθένας απο ένα δικό του μοναδικό υλικό και το μέγα ερώτημα είναι αν μπορούν αυτά τα δύο να φτιάξουν κάτι ολόκληρο και σωστό άπαξ και ενωθούν.

Ναι, σου απαντώ με κλειστά μάτια . Ο φεμινισμός είναι εξαιρετικός σαν ιδέα και η εργένικη ζωή του άντρα στις ταινίες φαντάζει ιδανική.

Δεν είναι όμως.

Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.Να έχεις κάποιον να διαφωνείς,να τσακώνεσαι,να αγαπάς ,να βρίζεις,να κουρνιάζεις.Να έχεις κάποιον να νιώθεις ζωντανή.

Και αυτό ο κάποιος θα είναι πάντα “ένα φαλλοκρατικό γουρούνι χωρίς αισθήματα” και αυτή η κάποια θα είναι πάντα μία “υστερική κουτσομπόλα μανιακή με την καθαριότητα”.

Πάρτο απόφαση . Είμαστε διαφορετικοί και έχουμε τόσο ανάγκη να μοιάσουμε ο ένας με τον άλλον.

Δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ , αλλά η ουσία είναι στην προσπάθεια 😉

 

Μαρία Π. Ψαθά