ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ Π.ΨΑΘΑ

angry-woman-588-343_article_new

Λατρεμένο μου αναγνωστικό κοινό ,

Τι μου γίνεσαι?

Εγώ εδώ ξοδεύω τα δευτερόλεπτα ησυχίας μου με το να σου γράφω.

Συναρπαστική η καθημερινότητα μου με εξωθεί στα άκρα…του μπαλκονιού.

Σήμερα όπως κάθε μέρα ξύπνησα στη 6η πρωινή,μμμ..μάλλον νυχτερινή προς πρωινή ώρα.’Έκτοτε , έχω μαγειρέψει,σκουπίσει,σφουγγαρίσει,έχω σιγυρίσει το σπίτι 17 φορές(ακριβώς) διότι εγώ μαζεύω το μωρό μου σκορπάει,έχω σιδερώσει,έχω στήσει με μεγάλη δυσκολία ένα τραπέζι από γνωστή αλυσίδα επίπλων,έχω κάνει μπάνιο,έχω ταΐσει,ξεσκατίσει κλπ το μικρό και ναι….ναι…τώρα χαλαρώνω.

Για μία ώρα μαξιμουμ  ε,μην γίνει και η χαλάρωση ρουτίνα.

Και απορώ , με τις γυναίκες εκείνες που παραπονιούνται για το παραμικρό. Εντάξει,το καταννοώ να μην το χεις στο multitasking  αλλά να οδύρεσαι γιατί δεν προλαβαίνεις ραντεβού πιλάτες-μανικιούρ-κόμμωση την ίδια ημέρα,μου πέφτει βαρύ.

Είναι οι ίδιες γυναίκες που στο super market  παίρνουν καλάθι και με το καλάθι ανα χείρας παίρνουν το ασανσέρ.

Γιατί μαντάμ? Για να περιμένω εγώ με το μωρό στο καρότσι που μέχρι να ελευθερωθεί το ασανσέρ από εσένα, το μωρό δεν φαίνεται πια απο τα προϊόντα που έχει κατεβάσει από τα ράφια και τα χει ρίξει πάνω της  μέσα στο καρότσι?

Δηλαδή συγνώμη , για πιλάτες πάμε..τα δέκα σκαλιά του σουπερ μαρκετ σε ζορίζουν?

Έξαλλη,είμαι έξαλλη φανατικέ μου αναγνώστα με την γαιδουριά και την γκρίνια αυτή την σπαστική σαν βροχούλα φθινοπωρινή –καλή ώρα- που τσίκι τσίκι σου τριβελίζει την ουροδόχο κύστη .

Αλλά το δίκιο μου άφαντο..και σε κοιτούν και με εκείνο το βλέμμα –το μποτοξαρισμένο διακριτικά- αφ υψηλού και ακούς,ναι το ακούς  «Τι ήθελες κοπελιά?Για να μην πληρώσεις το μισό κατάστημα σε ζημιές της μικρής να πάρω εγώ τις σκάλες και να γδάρω τις καινούργιες Λαμπουταν?»

Κοιτάζω και εγώ λοιπόν απαντώντας  «Μανίτσα μου,εύγε που το ποπουδάκι σου είναι στη σωστή θέση ,κρίμας που δεν ισχύει το ίδιο και για τον εγκέφαλο.»

Διότι , το θέμα της Ελληνίδος καλλονής (από τον κάλο και όχι από το κάλος) είναι αυτή η βεβαιότητα ότι  «Θεάρα είμαι ό,τι θέλω κάνω».

Το παράδειγμά μου κατανοώ είναι μάλλον αστείο,μα για γέλια είμαστε.

Η ουσία όμως βρίσκεται στην έλλειψη της παιδείας και της ευγένειας.

Και φυσικά ενοχλούμαι , πολύ.

Σκέφτομαι ότι αυτές οι ίδιες υπάρξεις είναι εκείνες που κάτω από post δακρύβεχτα καταθέτουν λογίδρια περί σεβασμού του ατόμου και του εαυτού.

Πώς κοπελιά? Με το να σκέφτεσαι μόνο την πάρτη σου?

Μίλα μου και  για τα δικαιώματα των αφανισμένων ιθαγενών ,ξύνοντας με το νύχι την καούκα για να θυμηθείς ,να με στείλεις δυό λεπτά νωρίτερα.

Συμπέρασμα πρώτον : Ενοχλούμαι.

Συμπέρασμα δεύτερον : απουσιάζουν από τη ζωή μας ,οι καλοί τρόποι και αυτή η ουσιαστική κατανόηση για τον συνάνθρωπο.

Συμπέρασμα Τρίτον :  Διαβάστε κανένα savoir vivre ή έστω ένα «Έγκλημα και Τιμωρία « μπας και γίνετε..κάτι σαν άνθρωποι.

 

Συγχίστηκα.

Μαρία Π. Ψαθά

 

 

Save