ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ Π. ΨΑΘΑ

Το κάνω συνέχεια. Απολογούμαι διαρκώς , όχι μόνο στους άλλους αλλά και στον εαυτό μου!

Έχω αρχίσει να με ανησυχώ.

Απολογούμαι καθημερινά,κάθε στιγμή για το οτιδήποτε.

«Το ογκρατέν μου λάσπωσε γιατί ήταν λιπαρή η κρέμα γάλακτος.»

«Αχ,συγνώμη δεν πρόλαβα να απαντήσω στην 68η κλήση σου ,έκλαιγε το μωρό.»

«Πωπώ, εγώ δυστυχώς δεν έχω χρόνο να ισιώσω το μαλλί γιατί δεν έχω άνθρωπο για το παιδί.»

«Χωρίζω γιατί δεν σήκωνε το καπάκι της λεκάνης και είχαμε πήξει στο πουρί.»

Δικαιολογίες,απολογίες… «Εγώ δεν…».. «Εγώ θα ήθελα αλλά..» «Εγώ δεν ήξερα ότι..»

Ποιον εξυπηρετεί όλη αυτή η μίρλα και η κακομοιριά? Κάθε φορά που απολογούμαι για κάποια μου πράξη,για μία επιλογή , αυτόματα μειώνω αυτή την ίδια επιλογή μου,αυτή την συνειδητή μου πράξη.

Γιατί θα πρέπει να δίνω εξηγήσεις και μάλιστα να δαγκώνομαι και κρυφά , όταν αντιλαμβάνομαι ότι δεν έδωσα τη σωστή απάντηση?

Νομίζω πώς ήρθε ή ώρα να απαλλαγώ δίχως να απολογηθώ.

Η ζωή μου είναι  «μου». Συμφωνούμε όλοι σε αυτό? Τέλεια! Και συνεχίζω..

Κάθε τι που επιλέγω είναι πέραν πάσης αμφιβολίας κάτι που επιθυμώ βαθύτατα , εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Κάθε μου πρόταση,κάθε πράξη , κάθε συναναστροφή απαρτίζει το υπέροχα,μοναδικό εγώ μου.

Και όταν μιλάω για το «εγώ μου» δεν αναφέρομαι σε τίποτα εγωιστικό.

Αναφέρομαι στον εαυτό μου,στο όλο μου.

‘Οταν λοιπόν,εγώ με θέτω σε θέση απολογούμενης για την κάθε μου επιλογή ουσιαστικά αμφισβητώ όχι μόνο αυτήν κάθε αυτήν την επιλογή ,αλλά τον ίδιο μου τον εαυτό.

Απολογούμαι σημαίνει, νιώθω σχεδόν ηλίθια για τις πράξεις μου και  «συγχωρήστε με που».. «δεν γνώριζα» .. «αλλά ίσως εγώ»…κλπ κλπ.

Αυτό είμαι? Ουδόλως.

Είμαι ένας άνθρωπος που γνωρίζει τα όρια του,ενισχύει τα θέλω του,κυνηγάει τα όνειρα του.Πανηγυρίζει με τις επιτυχίες του και μαθαίνει από τα λάθη του.

Στέκομαι δυνατή μπροστά στις προκλήσεις και υποτάσσομαι στην μαγεία της ζωής.

Επιλέγω ανθρώπους,εργασία,καταστάσεις κατά πώς με εξυπηρετούν κάθε φορά.

Γιατί κάθε φορά θέλω κάτι να μάθω,κάθε επιλογή είναι μία σχολή.

Το τι βαθμό θα πάρω ενδιαφέρει μόνο εμένα.

Αυτοδίδακτη και προσγειωμένη σε κάθε μάθημα θα φροντίσω να βελτιωθώ ή εάν δεν μου πάει το μάθημα απλώς δεν θα το παρακολουθήσω ξανά! Τόσο απλό!

Γι αυτό σήμερα και εσύ μαζί μου. Σταμάτα να απολογείσαι γιατί δουλεύεις ,γιατί δεν δουλεύεις , γιατί έχεις καθαρίστρια στο σπίτι ή δεν έχεις.

Σταμάτα να απολογείσαι γιατί τα σουτζουκάκια τα κάνεις με κύμινο και όχι με κανέλα. Σταμάτα να εξηγείς γιατί χώρισες,γιατί δεν παντρεύτηκες ,γιατί έκανες μόνο δύο παιδιά?

Γιατί πούλησες το χωράφι,γιατί ενώ σπούδασες γεωπόνος εργάζεσαι σαν γραμματέας…

ΣΤΑΜΑΤΑ.

Πάρε ανάσα, χαμογέλα.

Σε όλα αυτά υπάρχει μία απάντηση και καμία μα καμία απολογία.

«Γιατί έτσι ήθελα .»

 

ΜΑΡΙΑ Π. ΨΑΘΑ

ψαθα

 

Και για να μην ξεχνιόμαστε ένα απολαυστικό βίντεο για εσάς

https://youtu.be/PxY4DHoPNNk

 

 

 

Save

Save

Save

SHARE
Previous articleΠανσεληνος Ιουλιου 2016 στον Αιγοκερω.
Next articleΤι να πάρω μαζί μου για σνακ στην παραλία; by ΙΩΑΝΝΑ ΤΑΠΟΥΤΗ
Μαρία Ψαθά
Η αυτού υψηλότης μου γεννήθηκε μια ηλιόλουστη μέρα Μαγιού του 1984 στην πανέμορφη Καβάλα. Εκεί παλεύω να επιστρέψω σήμερα,μετά από πολυετή περιπλάνηση στην κακούργα Αθήνα με τα πτυχία παραμάσχαλα. Διοίκηση επιχειρήσεων & Life coaching,αμέτρητα σεμινάρια και τόνοι βιβλία η προίκα μου. Αποφάσισα τελεσίδικα πως είμαι συγγραφέας και απειλώ ξεδιάντροπα το αναγνωστικό κοινό μέσα από μεγάλο συγγραφικό blog.Αδίστακτη γαρ,εδώ και 3 χρόνια διατηρώ τη δική μου γωνίτσα στον ιντερνετικό γαλαξία όπου σου μιλάω για αυτογνωσία,ενδυνάμωση,εσωτερική γαλήνη και άλλα ψυχωτικά.Έχω αρθρογραφήσει σε ηλεκτρονικές εφημερίδες,έχω κάνει ραδιόφωνο,τραγουδάω αδιάκοπα και ονειρεύομαι πολύ.