Jo Λαζοπούλου: “Οι C-Real ήταν μεγάλο σχολείο, οι Jo Black κάτι ξεχωριστό που αγαπάω πολύ!”

Συνέντευξη στον Σπύρο Καλαμτιανό

408
ΗJo Λαζοπούλου μια υπέροχη τραγουδίστρια, ένας εξαιρετικός και θαυμάσιος άνθρωπος, μου παραχώρησε πρόσφατα μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που δεν ήθελα με τίποτα να τελειώσει. Απολαύστε την.
Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συνέντευξη μας λέγοντας μου ποια είναι τα νέα σας επαγγελματικά βήματα…
Αυτή την στιγμή παίζω με την μπάντα μου, η οποία λέγεται Jo Black, η οποία αποτελείται από εξαιρετικούς-έμπειρους συνεργάτες. Βασικός συνεργάτης μου είναι ο κιθαρίστας, ο οποίος λέγεται Άγγελος Κραβαρίτης και χαίρομαι ιδιαίτερα που έχουμε βρεθεί. Είμαι πάρα πολύ ενθουσιασμένη με αυτή την συνεργασία, όλοι μας το αγαπάμε το τρέχουμε, πάμε πάρα πολύ καλά, επιλέγουμαι τις μουσικές που αγαπάμε και αγάπαει ο κόσμος. Μετράμε πολλές και σημαντικές συνεργασίες και αυτή την στιγμή γράφουμε τα δικά μας τραγούδια, συνεχίζουμε τα live μας, ελπίζω και εύχομαι να συνεχίσει αυτό το ταξίδι, καθώς πιστεύω πάρα πολύ σε αυτό το εγχείρημα και δεν θα ήθελα μετά τους C-Real να κάνω solo καριέρα και να είμαι χωρίς τους Jo Black
Τώρα ξεκινήσατε ένα νέο μουσικό ταξίδι με τους Jo Black. Τι έχετε να θυμάστε από το παλαιότερο μουσικό σας ταξίδι με τους C-Real;
Ήταν ένα μεγάλο σχολείο για εμένα και δέσαμε πάρα πολύ με τον Τάκη. Τρια χρόνια έζησα πολλά και σημαντικά πράγματα που δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια (τραγούδια, στιγμές στα live κτλ)…Κάτι θυμάμαι ακόμα πιο χαρακτηριστικά ήταν η εμφάνιση μας στην Eurovision…
Πρόσφατα γίνατε και μητέρα. Θεωρείτε ότι η οικογένεια ήρθε την κατάλληλη στιγμή στην ζωή σας;
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κατάλληλη στιγμή στην δουλειά μας για οικογένεια. Η οικογένεια για εμένα ήρθε σε μια φάση της ζωής μου που αισθάνθηκα πάρα πολύ ώριμη σαν γυναίκα και σαν προσωπικότητα, διότι δεν ήμουν η γυναίκα η οποία μεγάλωσε και ήθελε να βάλει το νυφικό και να γίνω μάνα, αναρωτιόμουν όμως πως θα ήταν όταν έρθουν αυτά στην ζωή μου, ήρθε όμως και δεν περίμενα ότι θα είναι τόσο όμορφα όσο είναι…Στην αρχή δυσκολεύτηκα όσον αφορά την προσαρμογή, στο να είμαι παράλληλα σύζυγος, μητέρα και τραγουδίστρια, αλλά όλα αυτά έχουν την γλύκα τους και την μαγεία τους…
Χαζομαμά που λένε…
Είμαι; (γέλια) και να φανταστείτε ότι συγκρατούμε αυτή την στιγμή να μην πω περισσότερα, γιατί είμαι πολύ ερωτευμένη με τον γιό μου και τον σύζυγό μου…
Μάλιστα. Ας αλλάξουμε όμως τώρα θέμα και ας πάμε να μου πείτε ποια είναι η άποψη σας για τα μουσικά talent show…
Θέλοντας και μη είναι ένα βήμα που έχει ένας καλλιτέχνης που μπορεί να δείξει ποιος είναι και τι κάνει. Γιατί τα πράγματα στην ελληνική μουσική βιομηχανία είναι πάρα πολύ δύσκολα. Θεωρώ ότι εάν κάποιος είναι συνηδειτοποιημένος, δεν είναι κακό να πάει και να δείξει ποιος είναι και τι κάνει…Απ΄την άλλη θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να είσαι στην κριτική επιτροπή, διότι το να κρίνεις έναν καλλιτέχνη μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν είναι και τόσο εύκολο…
Eurovision θα ξαναπηγαίνατε;
Βεβαίως και θα ξαναπήγαινα, αν και με το άγχος που είχα και συνεχίζω να έχω είναι δύσκολα τα πράγματα (γέλια) φυσικά το καταπολεμάω, διότι ξέρω ότι θα μπορούσα να τα είχα πάει πολύ καλύτερα, αλλά και πολύ χειρότερα, όμως σε γενικές γραμμές έμεινα πάρα πολύ ευχαριστημένη και αξιοπρεπέστατη εμφάνιση που θα μπορώ να διηγούμαι στον γιό μου αργότερα…Αλλά όπως είπα και πριν σαφέστατα θα τολμούσα ακόμα μια εμφάνιση μου στην Eurovision…
Υπηρετείτε επάξια ένα είδος μουσικής, το οποίο δεν είναι και πολύ διαδεδομένο, φυσικά  με το δικό του κοινό κτλ. Θεωρείτε ότι το συγκεκριμένο είδος μουσικής είναι αδικημένο στην Ελλάδα;
Καταρχήν σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Θεωρώ ότι πια δεν είναι έτσι όπως τα λέτε ακριβώς, διότι έχει αλλάξει προς το θετικό πια αυτή η σκηνή, έχει μπει περισσότερο στα πράγματα και αυτό είναι πάρα πολύ καλό για όλους όσους υπηρετούμε αυτό το είδος.
Τόσα χρόνια σπουδαίας καλλιτεχνικής πορείας. Τι είναι αυτό το οποίο πετάτε και τι αυτό που κρατάτε;
Δεν θεωρώ ότι πετάω κάτι, δεν θεωρώ ότι έχουν γίνει και τόσο τραγικά λάθη…Ζω σε ένα ροζ συννεφάκι, όπως έχετε καταλάβει και θέλω να μείνω σε αυτό…Εάν γύριζα τον χρόνο πίσω θα ήθελα να φύγω λίγο νωρίτερα από την Θεσσαλονίκη, όπου για χαζούς προσωπικούς λόγους πέρασα λίγο δύσκολα, όμως πάλι δεν θα γινόντουσαν τα πράγματα έτσι και έγιναν…Οπότε κρατάω τα πάντα και θέλω την ζωή μου να την βλέπω με μισογεμάτο ποτήρι, όπως κάνω άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια…
Αυτό το ροζ συννεφάκι έχει κόστος;
Είμαι αρκετά προστατευμένη με τις ροζ παροπήδες και λόγω ότι ζω έτσι, δεν έχω βιώσει και τόσο άσχημα πράγματα και καταστάσεις, οπότε δεν θεωρώ ότι έχει κόστος…
Εκτός από τους C-Real και την Eurovision, ποιους άλλους θεωρείτε σταθμούς στην καριέρα σας;
Όταν πήγα στο Λας Βέγκας…Εκεί ανοίχτηκαν πάρα πολύ οι ορίζοντες μου, εκπαιδεύτηκα πάνω σε πάρα πολλά πράγματα και ήταν ένα μεγάλο σχολείο και σταθμός στην καριέρα μου…Αλλά από κάθε μου συνεργασία θεωρώ ότι πήρα πολλά πράγματα και συνεχίζω να παίρνω και από τους Jo Black, οπότε κατά μια ευρύτερη έννοια όλοι ήταν σταθμοί στην καρίερα μου…
Ποιος στίχος σας εκφράζει αυτή την στιγμή;
Don’t wanna close my eyes
I don’t wanna fall asleep
Cause I’d miss you babe

…Τον οποίο τον αφιερώνω στον γιό μου…

Ανεκπλήρωτα όνειρα έχετε που θέλετε να κάνετε πραγματικότητα στο άμεσο μέλλον;
Ναι σίγουρα ναι, απωθημένα δεν έχω και είναι μια λέξη η οποία απεχθάνομαι, εννοείται ότι έχω όνειρα και θα συνεχίσω να έχω όσο ζω…Γιατί ζωή δίχως όνειρα δεν γίνεται…
Ποια είναι η πολυτιμότερη συμβουλή που έχετε ακούσει και θέλετε να κάνετε πραγματικότητα;
“Οι μικρότερες λεπτομέρειες πάντα κάνουν την διαφορά…”
Τι θα θέλατε να πείτε κλείνοντας;
Εύχομαι ο κόσμος να μην χάσει ποτέ την ελπίδα του, το χαμόγελο του, να μην αφήσει τίποτα και κανέναν τον πάει πίσω. Να ήμαστε ευγνώμων σε αυτά που έχουμε, να ζούμε το τώρα σαν μην υπάρχει αύριο, να βοηθάμε τον διπλανό μας, όπου και όπως μπορούμε και μιας και πλησιάζουν οι γιορτές να πούμε καλές γιορτές σε όλο τον κόσμο και ένα ευτυχησμένο και γεμάτο 2019 για όλους.
Ακολουθήστε τους Jo Black στα social media
Facebook: Jo Black
Instagram: @joblackband