Στο Hampstead του βόρειου Λονδίνου, ο Βέλγος αρχιτέκτονας Hans Verstuyft ανέλαβε την αποκατάσταση ενός διατηρητέου cottage του 17ου αιώνα, του οποίου το εσωτερικό χρειαζόταν ένα ολικό makeover. Χρησιμοποιώντας ανακτημένα από προηγούμενες χρήσεις υλικά και αντικείμενα, δημιούργησε έναν χώρο όπου τα όρια μεταξύ παλιού και νέου γίνονται ασαφή, δίνοντας την αίσθηση ότι η ιστορία του σπιτιού συνεχίζεται φυσικά. «Δεν αποκαταστήσαμε το παρελθόν, αλλά φανταστήκαμε κάτι που θα μπορούσε να έχει υπάρξει», σημειώνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης.
Το εξοχικό βρίσκεται στους κήπους του Grove Lodge, όπου ζει η Ισπανίδα σχεδιάστρια Celia Muñoz, μαζί με τον σύζυγό της και τα πέντε παιδιά τους. Το κύριο σπίτι βρίσκεται δίπλα στο ιστορικό Admiral’s House, ένα σπίτι που έχει ζωγραφίσει ο John Constable και στο παρελθόν ανήκε στον διάσημο του 19ου αιώνα αρχιτέκτονα George Gilbert Scott. Με συχνές επισκέψεις από συγγενείς και φίλους, ήθελαν έναν άνετο ξενώνα που να ενσωματώνεται αρμονικά με το περιβάλλον και να προσφέρει ηρεμία, προστατεύοντάς τους από την έντονη καθημερινότητά τους.
Σε αυτό το ιστορικό περιβάλλον, το εξωτερικό του cottage, με τις τέσσερις χαρακτηριστικές στέγες του, διατηρήθηκε ανέγγιχτο, ενώ το εσωτερικό απέκτησε μια πιο εκλεπτυσμένη και σύγχρονη αισθητή. Ο Verstuyft μετέφερε την κουζίνα σε μια νέα, καμπυλωτή επέκταση, όπου μεγάλα παράθυρα επιτρέπουν στο φως να γεμίσει τον χώρο και ενισχύουν τη σύνδεση με τον κήπο. Εδώ, η χρήση πέτρας και ξύλου έχει σχεδιαστεί με τρόπο που κάνει την κουζίνα να μοιάζει περισσότερο με ένα καλαίσθητο γλυπτό ή ένα ιδιαίτερο έπιπλο, παρά με έναν τυπικό λειτουργικό χώρο. Στους τοίχους, μικρές πέτρινες προεξοχές λειτουργούν ως ράφια, ενισχύοντας την κομψή αισθητική.
Για τον σχεδιασμό του εσωτερικού, ο Verstuyft χρησιμοποίησε υλικά με vintage εμφάνιση και ανακτημένα από προηγούμενα χρόνια, ώστε να «αναγεννήσουν την ιστορία στο σπιτιού». Χρησιμοποίησε πλακάκια terracotta, ανακυκλωμένα ξύλινα δοκάρια από δρυς και πέτρα από τα σκαλοπάτια ενός παλιού κάστρου στο Βέλγιο, πολλά από τα οποία βρήκε σε αποθήκη ανακύκλωσης στην Αμβέρσα. Αυτή η προσέγγιση συνδέεται με τη βιωσιμότητα, αφού επικεντρώνεται όχι μόνο στην επαναχρησιμοποίηση, αλλά και στη δημιουργία διαχρονικών χώρων που συνδυάζουν σύγχρονη αισθητική με στοιχεία του παρελθόντος.
Στον όροφο, βρίσκονται τέσσερα υπνοδωμάτια, καθένα με το δικό του μπάνιο, όπου οι νιπτήρες από πέτρα σε διαφορετικές αποχρώσεις προσθέτουν μια ξεχωριστή πινελιά σε κάθε χώρο.Τα αντικείμενα που επιλέχθηκαν, όπως παλιά έπιπλα, έργα τέχνης και κλινοσκεπάσματα, επιλέχθηκαν με μεγάλη προσοχή, με βασικό κανόνα ήταν ότι τίποτα δεν έπρεπε να είναι το ίδιο, ενώ η χρωματική παλέτα επηρεάστηκε από το έργο του σουρεαλιστή Giorgio Morandi.
Στον χώρο, υπάρχει η εντυπωσιακή μπλε καρέκλα “Seven” του Mart Van Schijndel, η δερμάτινη πολυθρόνα “Seal” του Ib Kofod Larsen και ένα τραπεζάκι σαλονιού από τον καλλιτέχνη Carsten in der Elst. Επιπλέον, ορισμένα ειδικά σχεδιασμένα αντικείμενα, όπως ο καναπές, το τραπέζι της τραπεζαρίας και οι χρυσές λάμπες “SpotOn”, δημιουργήθηκαν από την ομάδα του Hans Verstuyft Architecten. Τέλος, τα ανοιχτά ράφια που σχεδίασαν σχηματίζουν τρισδιάστατες «κορνίζες» για προσωπικά αντικείμενα και για τις νέες αναμνήσεις που θα δημιουργηθούν.
