Δε χρειάζεται να είσαι σε σχέση για να γιορτάζεις τον Άγιο Βαλεντίνο.
Κάπου ανάμεσα στις κόκκινες καρδιές των βιτρινών, στα σοκολατάκια σε σχήμα «σ’ αγαπώ» και στα αρκουδάκια που κρατούν πλαστικά τριαντάφυλλα, κρύβεται μια παρεξήγηση: ότι ο Άγιος Βαλεντίνος είναι μια γιορτή αποκλειστικά για ζευγάρια. Ότι αν δεν έχεις «το άλλο σου μισό», δεν έχεις και λόγο να γιορτάζεις.
Κι όμως… ποιος είπε ότι η αγάπη μοιράζεται μόνο σε δυάδες;
Η αγάπη δεν είναι προσφορά 1+1. Είναι κατάσταση ύπαρξης. Είναι στάση ζωής. Είναι το βλέμμα που ρίχνεις στον εαυτό σου το πρωί στον καθρέφτη και λες: «Σε φροντίζω». Είναι το μήνυμα που στέλνεις στη φίλη σου χωρίς λόγο. Είναι το τραπέζι της Κυριακής με την οικογένεια. Είναι το χάδι στο παιδί σου, το περπάτημα δίπλα στη θάλασσα, το “είμαι εδώ” που δεν χρειάζεται μάρτυρες.
Ο Άγιος Βαλεντίνος δεν είναι γιορτή σχέσης. Είναι γιορτή αγάπης. Και η αγάπη δεν έχει οικογενειακή κατάσταση.
Η μεγαλύτερη σχέση της ζωής σου.
Αν το καλοσκεφτείς, υπάρχει μία σχέση που θα σε συνοδεύει από την πρώτη μέχρι την τελευταία σου ανάσα: η σχέση με τον εαυτό σου.
Κι όμως, είναι η πιο παραμελημένη.
Ξέρουμε να αγοράζουμε δώρα στους άλλους, αλλά ξεχνάμε να χαρίσουμε χρόνο στον εαυτό μας.
Ξέρουμε να γράφουμε ερωτικά μηνύματα, αλλά δυσκολευόμαστε να πούμε «μπράβο» στον εαυτό μας για όσα αντέξαμε.
Μήπως λοιπόν η 14η Φεβρουαρίου είναι η τέλεια αφορμή για ένα ραντεβού με… εμάς;
Ναι, ραντεβού. Κανονικό. Με περιποίηση, με μουσική, με εκείνο το κρασί που κρατούσες για «κάποια ιδιαίτερη περίσταση». Ε, αυτή είναι η περίσταση. Γιατί εσύ είσαι ιδιαίτερη περίσταση.
Και αν κάποιος σε ρωτήσει «με ποιον θα βγεις του Αγίου Βαλεντίνου;», μπορείς να απαντήσεις με χαμόγελο:
«Με έναν άνθρωπο που με ξέρει καλύτερα από όλους».
Χιούμορ; Ναι.
Αλήθεια; Ακόμα περισσότερη.
Αγάπη δεν σημαίνει μόνο ροζ φίλτρα.
Η κοινωνία μάς έχει μάθει να συνδέουμε την ημέρα αυτή με λουλούδια, κεριά και ρομαντικά δείπνα. Όμορφα όλα αυτά, δεν λέω. Αλλά η αγάπη δεν είναι μόνο τα ροζ φίλτρα. Είναι και οι γκρίζες μέρες που άντεξες. Είναι οι αποχωρισμοί που σε ωρίμασαν. Είναι οι απογοητεύσεις που σε δίδαξαν τι αξίζεις.
Το να είσαι μόνος δεν σημαίνει ότι σου λείπει η αγάπη. Μπορεί να σημαίνει ότι έμαθες να μην συμβιβάζεσαι με κάτι λιγότερο από αυτό που σου αξίζει.
Κι αυτό δεν είναι μοναξιά. Είναι δύναμη.
Γιόρτασε όπως θες, χωρίς απολογίες
Θες να βγεις με φίλους; Βγες.
Θες να μείνεις σπίτι με πιτζάμες και ταινία; Μείνε.
Θες να κλείσεις το κινητό και να γράψεις σε ένα τετράδιο τι αγαπάς στη ζωή σου; Κάν’ το.
Δεν υπάρχει «σωστός» τρόπος να γιορτάσεις την αγάπη. Υπάρχει μόνο ο δικός σου.
Κι αν νιώσεις μια μικρή μελαγχολία, γιατί μπορεί να νιώσεις, μην την κρύψεις. Είναι κι αυτή κομμάτι της καρδιάς σου. Αγάπη σημαίνει να χωράς όλα σου τα συναισθήματα. Όχι μόνο τα εύκολα.
Ένας μικρός επαναπροσδιορισμός
Ίσως τελικά ο Άγιος Βαλεντίνος να μην είναι υπενθύμιση ότι «πρέπει» να έχεις κάποιον.
Ίσως είναι υπενθύμιση ότι έχεις ήδη πολλούς:
ανθρώπους που σε αγαπούν, φίλους που σε στηρίζουν, οικογένεια που σε νοιάζεται.
Και πάνω απ’ όλα, εσένα.
Ας κάνουμε, λοιπόν, μια μικρή επανάσταση φέτος.
Ας μετατρέψουμε τη μέρα από «γιορτή ζευγαριών» σε «γιορτή καρδιών».
Γιατί η αγάπη δεν μετριέται με status.
Μετριέται με παλμούς.
Δεν χρειάζεται να είσαι σε σχέση για να γιορτάζεις τον Άγιο Βαλεντίνο.
Χρειάζεται μόνο να έχεις καρδιά που χτυπά, ψυχή που νιώθει και θάρρος να αγαπάς…πρώτα εσένα, και μετά τον κόσμο.
Κι αν κάποια μέρα έρθει ο άνθρωπος που θα περπατήσει δίπλα σου, θα σε βρει ήδη γεμάτη. Όχι μισή. Όχι ελλιπή. Αλλά ολόκληρη.
Γιατί η αληθινή αγάπη δεν έρχεται να σε συμπληρώσει.
Έρχεται να συναντήσει την πληρότητά σου.
Και αυτό… αξίζει να το γιορτάζεις κάθε μέρα.
ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΕΝΥΣ❤️
