Ο έρωτας και η αγάπη. Δύο έννοιες βαθιά συνδεδεμένες, μα ταυτόχρονα τόσο διαφορετικές. Κάθε άνθρωπος που έχει αγαπήσει έχει πρώτα ερωτευτεί, και κάθε έρωτας που άντεξε στο χρόνο εξελίχθηκε σε αγάπη. Αλλά ποιο από τα δύο είναι πιο δυνατό; Και ποιο έχει τη δύναμη να αντέξει την αιωνιότητα;
Ο έρωτας είναι μια θύελλα. Εμφανίζεται ξαφνικά, σαν μια σπίθα που ανάβει φωτιά. Είναι ταχυκαρδία, πάθος, το αίσθημα ότι δεν μπορείς να ανασάνεις χωρίς τον άλλον. Είναι έντονος, γοητευτικός, σχεδόν εκρηκτικός. Αλλά, όπως κάθε φωτιά που καίει τόσο δυνατά, κινδυνεύει να σβήσει αν δεν τροφοδοτηθεί σωστά. Ο έρωτας σε κάνει να ζεις τη στιγμή, να νιώθεις ακλόνητος, αλλά σπάνια μπορεί να διαρκέσει για πάντα μόνος του.
Από την άλλη, η αγάπη είναι μια ήρεμη δύναμη. Δεν έχει την ένταση του έρωτα, αλλά έχει τη σταθερότητα που χρειάζεται για να κρατήσει στο χρόνο. Είναι η φροντίδα, η αφοσίωση, η κατανόηση. Είναι η επιλογή να μείνεις, ακόμα και όταν ο έρωτας φαίνεται να ξεθωριάζει. Η αγάπη δεν ζητά να σε κατακλύσει – σε τυλίγει απαλά και σου δίνει ρίζες για να αντέξεις τις καταιγίδες.
Τι είναι όμως πιο δυνατό; Ο έρωτας έχει τη δύναμη να σε αλλάξει, να σε κάνει να πιστέψεις ότι όλα είναι δυνατά. Η αγάπη έχει τη δύναμη να σε κρατήσει όρθιο, να σε γιατρέψει, να σε κάνει να νιώθεις πλήρης.
Και τι κρατάει αιώνια; Ο έρωτας χωρίς αγάπη μοιάζει με λουλούδι που μαραίνεται. Η αγάπη χωρίς έρωτα μπορεί να είναι σταθερή αλλά ίσως χωρίς τη φλόγα που την κάνει μοναδική. Όμως, όταν ο έρωτας γίνεται αγάπη, όταν αυτά τα δύο συνυπάρχουν, τότε γεννιέται κάτι που μπορεί να αντέξει την αιωνιότητα.
Τελικά, ίσως δεν είναι ανάγκη να διαλέξεις. Ο έρωτας είναι η αρχή και η αγάπη ο προορισμός. Και αν έχεις την τύχη να ζήσεις και τα δύο, τότε έχεις βρει κάτι πραγματικά δυνατό και διαχρονικό.
Με τα μάτια της Πένυς❤️
