Γράμμα στον εαυτό μου….

Αγαπημένε μου Εαυτέ …
Ξέρω ότι πονάς…
Ξέρω ότι χαμογελάς και πίσω από αυτό το όμορφο χαμόγελο κρύβεται πάντα μια μόνιμη θλίψη …
Ξέρω ότι χαμογελάς για να σταματήσουν να σε ρωτάνε «τι έχεις».
Ξέρω ότι κάνεις ότι μπορείς για να γεμίζεις το χρόνο σου, για να μη γεμίσουν τα μάτια σου δάκρυα …
Ανεβαίνεις βουνά, όχι μόνο για να δεις τη θέα, αλλά για ν’ αποφύγεις μια ακόμα πτώση στο χώμα …
Εγώ σου μιλάω, μ’ ακούς;
Είμαι εγώ, η δυνατή σου πλευρά.
Αυτή που ξύπνησε σήμερα και είπε «θα πάω», κι ας μην είχε όρεξη.
Αυτή που βρήκε τον ήλιο πίσω από τα σύννεφα κι ας ένιωθε ακόμα μέσα της σκοτεινιά.

Δεν σε κατηγορώ που νιώθεις μισή.
Ξέρω πως νιώθεις…Όλα τα ξέρω.
Ξέρω κάθε χτύπο της καρδιάς σου …Έχω ακούσει όλα σου τα «Σ’ αγαπώ»έχω κλάψει με όλα σου τα δάκρυα!!
Εκεί ήμουν …
Μαζί σου…Όταν κοιμόσουν σαν μικρό κοριτσάκι στην αγκαλιά του !!!
Μαζί κι όταν ξύπναγες γυναίκα
κι έγραφες ολόκληρο τον έρωτα πάνω στο δέρμα του με χιλιάδες φιλιά …
Μαζί κι όταν τα δάχτυλα του κι η ανάσα του ξύπναγαν πάνω σου κάθε ένα κύτταρο του κορμιού σου και του φώναζε «Ζω για σένα»
Σαν το δέρμα σου να ήταν το χαρτί
και με κάθε επαφή υπέγραφε την δική του ύπαρξη!!!
Και τώρα …
Εδώ είμαι εαυτέ μου μαζί σου!!!
Μαζί σε όλα!!
Δεν σε πιέζω να γελάς όταν δεν το νιώθεις…
Θέλω μόνο να σου πω πως δεν θα μείνουμε έτσι για πάντα …

Δεν ήρθα για λίγο …
Δεν είμαι περαστική.
Μέσα σου υπάρχω από τη μέρα που γεννήθηκες…
Γιατί ΕΓΩ είμαι ΕΣΥ!!!
Χωρίς φόβο, χωρίς “κι αν”, χωρίς “γιατί”.

Είμαι εσύ όπως θα ξαναγίνεις…
Ολόκληρη, ήρεμη, επιθυμητή, με λάμψη στα μάτια…
Μέχρι τότε, κράτα με…
Κι όταν πέφτεις, εγώ θα θυμάμαι τι μπορείς!!
Κι όταν νιώθεις μόνη, εγώ θα σου κρατάω συντροφιά!!
Κι όταν δεν θα πιστεύεις στη δύναμη σου … Θα πιστεύω εγώ σε σένα!!!
Δεν σε εγκαταλείπω εαυτέ μου.
Μ’ακούς;
Ούτε κι εσύ να το κάνεις!!!