Περισσότερο από μία δεκαετία πριν, προτού οι influencers εφεύρουν την ύπαρξή τους, όταν η λέξη “hipster” προσπαθούσε να περιγράψει μία φυλή που προσδιορίζονταν αποκλειστικά από το στιλ και τις συνήθειές της – και όχι για παράδειγμα από τη μουσική που ήταν εκείνη που όριζε τον ενδυματολογικό κώδικα των αστικών φυλών – και που μόλις είχαμε αρχίσει να ανακαλύπτουμε το προσωπικό μας στιλ «εξαναγκασμένοι» από την οικονομική κρίση που μας έστελνε στα βιντατζάδικα, τα thrift shops και τα ανταλλακτικά events, οι street style φωτογράφοι ήταν “thing”.
Τους έλεγαν fashion bloggers (προτού η Chiara Ferragni αλλάξει μια για πάντα το συγκεκριμένο λήμμα στην παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια της μόδας) και ήταν οι βασιλιάδες του Tumblr (Ποιός θυμάται το Tumblr;). Οι πιο πετυχημένοι υπήρξαν ο “The Sartorialist” – Scott Schuman ο οποίος κατέγραφε το street style της Νέας Υόρκης και ο ψηφιακός νομάς Yvan Rodic, ή αλλιώς “FaceHunter”, ο οποίος ταξίδευε σε όλο τον κόσμο φωτογραφίζοντας ανθρώπους σε πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκδηλώσεις μόδας.
Η ρεαλιστική απεικόνιση του προσωπικού στιλ κοινών θνητών και όχι μοντέλων ή celebrities τράβηξε την προσοχή και έβαλε τους fashion bloggers στο χάρτη. Μεγάλες εκδόσεις τους προσκάλεσαν να καταγράψουν το street style των εβδομάδων μόδας, να επιμεληθούν editorials, να καθίσουν δίπλα τους μεγάλους παίκτες της μόδας στο front row των fashion shows των πιο επιδραστικών σχεδιαστών. Ωστόσο, αυτό στέρησε από την μετέπειτα δουλειά τους τα στοιχεία της αυθεντικότητας, της έκπληξης και της ανατροπής. Οι εικόνες τους έγιναν, αν όχι εύπεπτες, σίγουρα αναμενόμενες. Δεν είναι όμως ο μοναδικός παράγοντας που για τον οποίο σταμάτησε να μας ενδιαφέρει το προϊόν τους.
Οι ταχύτατη άνοδος των influencers προσφέρει κάτι πολύ πιο εθιστικό από το αγνό street style μιας μητρόπολης κι αυτό δεν είναι άλλο, από «εκεινο που δεν μπορούμε να έχουμε». Την τέλεια ζωή, το τέλειο σώμα και τα τέλεια ρούχα. Σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε «τοξικό περιβάλλον των social media» δεν υπήρχε και δεν υπάρχει χώρος για αυθεντική μόδα δρόμου. Μέσα από την εικόνα μιας πετυχημένης influencer που ποζάρει σε μία εξωτική παραλία, φορώντας μια couture δημιουργία και κρατώντας ένα κοκτέιλ στο χέρι, το οποίο ελαφρώς βαραίνει μια designer τσάντα, ζούμε τη ζωή που (νομίζουμε ότι) θα θέλαμε. Ας μην υποκρινόμαστε, ακριβώς για αυτό οι influencers εξακολουθούν να καθορίζουν τις τάσεις και πλουτίζουν προωθώντας το επόμενο προϊόν χωρίς το οποίο δεν μπορούμε να ζήσουμε. Έτσι, το street style Instagram account Watching New York του φωτογράφου δρόμου, Johnny Cirillo, που καταγράφει το προσωπικό στιλ των κατοίκων της Νέας Υόρκης, 18 χρόνια μετά τον The Sartorialist μοιάζει με μία πνοή φρέσκου αέρα.
O Johnny Cirillo αυτοπροσδιορίζεται ως ο “People’s Paparazzi”. Ξεκίνησε να πιάνει εξαπίνης τους ανθρώπους της Νέας Υόρκης και πιο συγκεκριμένα τους κατοίκους του Brooklyn και των πέριξ το 2016, λίγες μέρες αφότου πέθανε ο Bill Cunningham, σαν ένα φόρο τιμής στον πρώτο και αυθεντικό street style φωτογράφο του Μεγάλου Μήλου (Ο Bill Cunningham φωτογράφιζε το στιλ του δρόμου – και όχι μόνο – για τους New York Times από το 1978 έως το 2016. Οι αυθόρμητες φωτογραφίες του στους δρόμους της Νέας Υόρκης τράβηξαν την προσοχή του περιοδικού, όταν απαθανάτισε την Greta Garbo σε μια ανεπίληπτη στιγμή το 1978). Μέχρι τότε, ο Cirillo, υπήρξε φωτογράφος γάμων και οικογενειακών πορτρέτων από τη δεκαετία του ‘90. «Δεν πίστευα ότι θα το έκανα περισσότερο από αυτή τη μία μέρα, αλλά πραγματικά το ευχαριστήθηκα, μίλησα με κάποιους ανθρώπους, έμαθα κάποια πράγματα και απλά συνέχισα. Πέρασε ένας χρόνος πριν μοιραστώ κάποια εικόνα. Απλά χρησιμοποίησα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως αρχείο, έναν τρόπο να τα κρατάω για μένα, και οι άνθρωποι άρχισαν να τα ακολουθούν», αναφέρει σε συνέντευξή του στο Cultured mag. Περιγράφει τη δουλειά του σαν το ψάρεμα, «Μερικές φορές έχεις μόνο μια ευκαιρία για ένα πραγματικά μεγάλο ψάρι. Αν χάσεις αυτό το μεγάλο ψάρι, πάει. Έτσι είναι και εδώ. Μερικές φορές περνάει από δίπλα σου κάτι τεράστιο, τόσο όμορφο, δυνατό και απίστευτο, και εσύ μπερδεύεσαι ανάμεσα στους ανθρώπους και όλα τα άλλα και χάνεται. Συνήθως μια φορά τη σεζόν, θα καταφέρω να καταγράψω αυτό το θαύμα».
Αυτό που κάνει ξεχωριστή τη δουλειά του John Cirillo είναι το γεγονός ότι δεν αποφασίζει να καταγράψει το προφανές. Τον ενδιαφέρει η έκφραση του προσωπικού στιλ και όχι απλά μια ενδιαφέρουσα παρουσία. Προσπαθεί, στον ελάχιστο χρόνο που έχει από τη στιγμή που θα εντοπίσει το αντικείμενό του, μέχρι όταν πατήσει το ιδανικό κλικ να διαβάσει την προσωπικότητα πίσω από το άτομο, αλλά και το συναίσθημα της στιγμής. To Instagram βρίθει από street style Instagram accounts, όμως αυτό που κάνει το Watching New York να τους δίνει το φιλί της ζωής και την ευκαιρία σε μία δεύτερη ζωή είναι η αυθεντικότητα, το απροσδόκητο, η αβίαστη φρεσκάδα που φέρουν τα looks των ατόμων που επιλέγει να φωτογραφίσει. Οι μικρές συνεντεύξεις που παίρνει από τους ανθρώπους που συλλαμβάνει με την Canon μηχανή του και τις οποίες ποστάρει σε μορφή βίντεο είναι το έξυπνο trick που τον καθιστά relevant, σε μια παράλληλη διαδρομή με τους TikTokers που σταματούν άτομα στο δρόμο και τα ρωτούν για το στιλ τους. Φυσικά, μπροστά από τον φακό του έχουν περάσει celebrities και influencers, όμως και ο ίδιος γνωρίζει ότι η καλύτερη δουλειά του είναι όταν πιάνει εκείνο το μοναδικό, εξωτικό «μεγάλο ψάρι».
Είναι το Watching New York το Instagram account που θα αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον μας για το αφιλτράριστο street style που δεν περιορίζεται στον δρόμο μπροστά από το venue όπου συμβαίνει το επόμενο πολυαναμενόμενο fashion show; Μάλλον, όχι. Είναι προφανές ότι η δουλειά του John Cirillo αφορά λίγους. Είναι αυτό που λέμε, niche, δύσκολα μπορεί να ανταγωνιστεί τα κορίτσια που κάθονται σε παριζιάνικα καφέ και προσποιούνται ότι τρώνε κρουασάν με μαρμελάδα ή πραλίνα, τις αναδυόμενες “Emily in… «εισάγετε την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της προτίμησής σας»” του Instagram. Πόσω μάλλον, αν και ο ίδιος ενδώσει σε συνεργασίες με μεγάλα περιοδικά μόδας ή σχεδιαστές. Αν το κάνει, φυσικά και κανείς δεν τον κρίνει. Aπλώς κάπου στον κόσμο, θα υπάρχουν λίγοι διψασμένοι που θα αναζητούν το αληθινό ενδυματολογικό αποτύπωμα μιας πόλης μέχρι να βρουν το επόμενο Watching New York να κατευνάσει την ανάγκη τους.
Κεντρική φωτογραφία: Ιnstagram.com/watchingnewyork
