Φανατισμένο μου , λυσσαλέο κοινό
Άβε.
Κοίτα , σήμερα δεν είμαι και πολύ στα καλά μου.
Πρώτον , η μικρή πάει σχολείο. Σχολείο , όπερ σημαίνει την αποχωρίζομαι τα πρωινά και τις πρώτες τρείς ώρες η μοναξιά ήταν αβάσταχτη. Μετά έκανα τρία beaute,ήπια έναν κανονικό καφέ και άφησα ανοιχτές τις μπαλκονόπορτες και όσο να πείς ηρέμησα.
Δεύτερον , επέστρεψα στην εργασιακή καθημερινότητα…Αχ κοινό μου , μία υπέροχη καθημερινότητα που τελικά μου είχε κάπως λείψει .
Να ξυπνάς αχάραγο να ετοιμάσεις άντρα και παιδί,να φτιάχνεις γάλα-μαλλί-τσάντα παιδιού-να απλώνεις τα ρούχα ταυτόχρονα με τα προηγούμενα στις 7 το πρωί γιατί είσαι και νοικοκυρά,να κολλάς στην κίνηση και να αγχώνεσαι για την ώρα που θα φτάσεις –εάν θα φτάσεις- στο ραντεβού σου και κυρίως κοινό μου, να μετράς ρούχα παπούτσια και αξεσουάρ στην ντουλάπα σου για να ανακαλύψεις με φρίκη ότι τελικά οι ανάλαφρες φούτερ φόρμες και τα μακό ξεχειλωμένα μπλουζάκια καθόλου δεν ταιριάζουν με το νέο σου επαγγελματικό status.
Να πάω για ψώνια θα μου πείς και εγώ θα συμφωνήσω . Έλα μου όμως που κάθε φορά που πηγαίνω να ψωνίσω εγώ, καταλήγω με 5 σύνολα για το παιδί και για εμένα άντε στο τσακίρ κέφι καμιά καινούργια κιλότα.
Ναι κοινό μου , πρέπει να συμμορφωθώ . Να φτιάξω μαλλί και νύχι απ ‘την αρχή , να τιγκάρω και την ντουλάπα διότι –σου λέει- πρέπει να έχεις ψυχολογία επιτυχημένης για να επιτύχεις.
Τώρα βέβαια , στην μισή ώρα που έχω κενό ,αφού κοιμηθεί το μωρό και πριν πέσω σε κώμα εγώ ,κομματάκι δυσκολεύομαι να πιάσω αυτή τη ψυχολογία του επιτυχημένου αλλά δεν πτοούμαι.
Αγόρασα ένα καταπληκτικό βιβλίο « Πώς να κυβερνάτε αποτελεσματικά σε σπίτι και εργασία» και κρατάω και σημειώσεις. Μέχρι στιγμής η μόνη σαφής σημείωση είναι ότι πρέπει να κοιμάμαι λέει , πλήρες οκτάωρο , λέει.Έτσι λέει και έχω και απορία επ ΄αυτού , δηλαδή το οκτάωρο να είναι εντός 24ώρου ή να συμπληρώνω 8 ώρες ύπνου αθροιστικά εβδομαδιαίως? Δεν το έχω αποσαφηνίσει ακόμη.
Θα μου πείς , τι την ήθελες μανταμίτσα τη δουλειά και θα σου απαντήσω πως η ανάγκη για επιβεβαίωση και η τόνωση της αυτοπεποίθησης είναι άμεσα συνυφασμένα με την εργασία,για εμένα πάντα.
Είναι όμορφο να προσφέρεις και σε εσένα και στο παιδί σου και στο σπίτι σου όσα περισσότερα μπορείς. Ευτυχώς δεν έχω ημερομηνία λήξης και ακόμη ευτυχέστερα είμαι και λίγο ψυχασθενής συνεπώς ανταπεξέρχομαι.
Σε αυτό το κομβικό σημείο να τονίσω πόσο καλό κάνει στην ψυχολογία και του παιδιού αλλά και της μαμάς να έχει επιτέλους ο καθένας τους τον δικό του χώρο και χρόνο.
Μη φοβάστε να αφήσετε τα παιδιά σας να πετάξουν και κυρίως μη φοβάστε να ξανα –ανοίξετε εσείς τα φτερά σας.
Μπορεί να είναι δύσκολη η προσαρμογή , μπορεί η ντουλάπα να μην γεμίσει με αμιγώς επαγγελματικά outfits , μπορεί το παιδί να μην συνηθίσει αμέσως τη νέα του ρουτίνα-που μεταξύ μας κάθε άλλο παρά ρουτίνα είναι – , μπορεί και αυτό το βιβλίο να είναι καλύτερο ως προσάνναμα αλλά έχω κάτι σίγουρο να σου πώ:
Όταν βρίσκεις εσύ ,μανούλα υπέροχη , τον τρόπο και τον χρόνο να ικανοποιείς έστω και λίγο τις δικές σου- τελείως δικές σου- ανάγκες , πίστεψε με και καλύτερη μανούλα γίνεσαι και καλύτερη σύντροφός και ένας απίστευτα ευτυχισμένος άνθρωπος .
Συγνώμη διορθώνω , ένας απίστευτα ευτυχισμένος , άυπνος άνθρωπος.
Εμείς κρατάμε το «ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ» .
Σε φιλώ.
Υ.γ Την επόμενη εβδομάδα θα σου χω νέα απο την εβδομάδα των μεγάλων ανατροπών!
