Δεν είναι πάντα εύκολο να γνωρίζουμε ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνουμε και πού να τις βρούμε. Ενώ αμέσως σκεφτόμαστε τη βιταμίνη C που βρίσκεται στα ακτινίδια, τα εσπεριδοειδή και τις πιπεριές, οι οποίες βοηθούν στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος και στην απορρόφηση του σιδήρου, υπάρχουν και άλλες, μας θυμίζει η διαιτολόγος-διατροφολόγος Sandra Ferreira.
Και μία συγκεκριμένα αξίζει να την λαμβάνουμε με συνέπεια.
Πρώτα απ’ όλα, καθώς μεγαλώνουμε, η απορρόφηση της βιταμίνης Β12 μειώνεται και είναι εκείνη που βοηθά στην παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και συμβάλλει στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η ανεπάρκεια μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικές διαταραχές, γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να διατηρούμε μια διατροφή πλούσια σε βιταμίνη Β12.
«Η Β12 βρίσκεται στα αυγά, το κρέας, τα ψάρια και τα γαλακτοκομικά προϊόντα», εξηγεί η Sandra Ferreira. Το φυλλικό οξύ ή βιταμίνη Β9 συμβάλλει επίσης στην καλή υγεία μετά την ηλικία των 60 ετών, χάρη στο ρόλο του στη γνωστική λειτουργία και την καρδιά. Βρίσκεται κυρίως στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, στα δημητριακά ολικής άλεσης και στους ξηρούς καρπούς.
Η διαιτολόγος-διατροφολόγος συνιστά επίσης τη βιταμίνη Α, η οποία είναι εξαιρετική για το ανοσοποιητικό σύστημα και την όραση, ιδιαίτερα «επειδή με το πέρασμα της ηλικίας υπάρχει κίνδυνος εκφύλισης της ωχράς κηλίδας».
Τα καρότα είναι εξαιρετικές πηγές βιταμίνης Α και όποιο φρούτο ή το λαχανικό είναι πορτοκαλοκίτρινο, μπορείς να είσαι σχεδόν σίγουρη ότι υπάρχει βιταμίνη Α μέσα. Και ας μην ξεχνάμε τη βιταμίνη Ε, ένα αντιοξειδωτικό που προστατεύει τα κύτταρα από τη γήρανση και βρίσκεται στους ελαιούχους σπόρους, ιδίως στους ξηρούς καρπούς, και στα φυτικά έλαια.
Αλλά η πιο σημαντική βιταμίνη μετά την ηλικία των 60 ετών, σύμφωνα με την ειδικό μας, «είναι η βιταμίνη D».
Η D είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών, καθώς προάγει την απορρόφηση και τη δέσμευση του ασβεστίου στα οστά και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα καθώς και το ηθικό.
«Μετά την ηλικία των 60 ετών, όλα επιβραδύνονται, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη και η ικανότητα του δέρματος να παράγει βιταμίνη D επιβραδύνεται », μας υπενθυμίζει.
Η βιταμίνη αυτή παρέχεται από τη διατροφή μέσω των λιπαρών ψαριών, όπως ο σολομός και οι σαρδέλες, καθώς και των αυγών ενώ παράγεται επίσης από τον οργανισμό χάρη στις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου.
«Τον Ιανουάριο, γύρω στο μεσημέρι, χρειάζονται λίγο περισσότερο από 2 ώρες έκθεσης στον ήλιο για να λάβεις τη συνιστώμενη ημερήσια δόση βιταμίνης D με ακάλυπτο το πρόσωπο, το λαιμό, τα χέρια και τους πήχεις», ανέφεραν Ισπανοί ερευνητές στο περιοδικό Science of Total Environment.
Τον χειμώνα, μπορείς επίσης να ζητήσεις από τον παθολόγο σου ένα συμπλήρωμα βιταμίνης D.
